De walnotenfabriek

De vogel had een walnoot gevonden, maar die was veel te hard om op te eten. Wat nu? Hij liet de noot van grote hoogte vallen. Slim hè? Sommige vogels doen dat echt om de harde schaal te kraken!

Op zoek naar walnoten! Met mandjes in de hand gingen de kinderen, samen met hun moeders en oma’s, op zoek naar walnoten. Tussen het gras en de bladeren lagen er volop. Al snel hadden we een mooie voorraad verzameld.

Maar hoe krijgen we die harde noten open? Juf Kikker probeerde het eerst door een noot van grote hoogte te laten vallen. Dat hielp niet. Met een kiezelsteen en een platte steen lukte het de kinderen wél. Krak! De schaal ging open en daar kwam de geelbruine walnoot tevoorschijn. Natuurlijk moesten we proeven! Goed kauwen en dan die heerlijke smaak ontdekken.

Zelf walnotenolie maken. Ook ontdekten we dat je olie uit een walnoot kunt halen. Juf Kikker sloeg een noot fijn op een platte steen, met keukenpapier eronder. Door te tikken, pletten en wrijven verscheen er een klein plasje walnotenolie. De kinderen deden het kunstje na. Tik, tik, tik… en flink wrijven! En jawel, ook bij hen verscheen er olie. Wat bijzonder om zelf te ontdekken wat er allemaal in een walnoot verstopt zit.

Van walnootschaal naar bootje. Een halve walnootschaal leek precies op een bootje. In een teil met water testten we of het kon drijven. Ja hoor! De kinderen versierden hun eigen bootje met een klaverblad, een geel blaadje als zeil, een stokje als mast en een zelfgeplukt madeliefje. Wat een prachtige natuurscheepjes! We keken vol verwondering hoe ze dobberden, ronddraaiden en soms zelfs door de wind gingen varen. Eén van de kinderen maakte er zelfs een vrolijk dansje bij.

Een ochtend vol verwondering! Voor we het wisten, was het uur alweer voorbij. Met een high five namen we afscheid en gingen de kinderen met hun zelfgevonden walnoten naar huis. Wat hebben we veel ontdekt, gekraakt, geproefd en gemaakt! De natuur zit vol verrassingen, als je maar goed kijkt en nieuwsgierig durft te zijn.